Blog da Biblioteca do C.P.I. Dr. López Suárez. Friol

28.5.09

Entrevista a Cándido Pazó

O pasado 21 de maio estivo connosco o polifacético Cándido Pazó presentando o seu "Espectáculo da palabra".
Transcribimos parte da entrevista que se lle fixo aproveitando a visita. As entrevistadoras foron Nerea e Yanira, alumnas de 3º de E.S.O. Grupo A


--Recordas cal foi o teu primeiro contacto co mundo do teatro?
Estaba en 8º de EXB , agora é 2º da ESO, non?, e fixemos unha obra de teatro co fin de recadar cartos para a excursión de fin de curso. Era unha obra en castelán, de Miguel Mihura. Unha compañía de teatro afeccionado que viu a función chamoume para actuar con eles.
--Como foron eses comezos?
Ós 15 anos comecei como afeccionado-serio, con moita dedicación. Iamos ensaiar todos os domingos e dous ou tres días por semana. Como profesional comecei ós 20 anos.
--Es actor, guionista, autor teatral, narrador oral, director de escena….En cal destas facetas te atopas máis cómodo ou disfrutas máis?
Son basicamente autor teatral, director de escena, narrador oral e actor. Eu resumo todo en que son cómico.

--Os teus espectáculos van dirixidos a distintos tipos de público, adulto, adolescente, nenos… Cal é o máis receptivo?
O público mesturado, onde hai xente máis maior e máis nova, porque entón hai estímulos e mensaxes que capta un neno, outros os máis maiores, e todo isto causa unha especie de disfrute colectivo. O maior divírtese porque ri o neno, aínda que el non o captara, e cando quen ri é o avó posiblemente o neno tamén entre en comuñón con todo aquilo. Quen di divertir, di sentir. O público mesturado onde a maior parte del sexa de mediana idade é o mellor.
O máis duro quizais sexa o público da terceira idade porque é difícil de mover.
O público adolescente non é o último, é dos primeiros, pásoo moi ben con eles. Eu poñería en segundo lugar do ránking ós adolescentes dos institutos.


--Estás compaxinando algún outro traballo con Espectáculo da palabra?
Si, claro. Estou cunha obra teatral que escribín e dirixín que se chama a Piragua. Representáraa co Centro Dramático Galego e agora retomeina cunha compañía privada. Trata da violencia de xénero, do maltrato á muller. Tamén outra peza unipersoal, Historia tricolores, na que mesturo a narración e o teatro. Dou cursos, presento festivais... Eu son cómico e vivo de facer moitas cousas distintas, entre outras razóns porque é necesario. É un pluriemprego que a min me gusta, pero ademais que sen el... Quero dicir que os actores que unicamente son actores teñen moitos problemas económicos para poder estar aí. Teño algúns amigos que agora o están pasando mal porque unicamente fan iso, ser actores, e se non traballan nunha serie, nunha obra de teatro, poden estar seis , sete, oito meses sen cobrar un peso. Claro, o actor cando traballa cobra moito, non vou vir aquí a chorar. Cando está nunha película cobra moito diñeiro, pero sabe que despois pode estar tempo sen traballar en nada e ten que gardar das risas para os choros.


A entrevista completa poderedes lela no "Lume novo" que en breve vai ser publicado

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Todo o que se publica neste blog respecta os dereitos de autor.
Se alguén considera que algunha imaxe ou calquera outro elemento publicado vulnera estes dereitos, agradeceriamos se nos comunicase para eliminalo inmediatamente. Grazas